Tag Archives: خواهر

خبرگزاری آريا – چگونه به دعواي خواهر و برادري پايان دهيم؟


چگونه به دعواي خواهر و برادري پايان دهيم؟

خبرگزاري آريا – تابستان و تعطيلي مدارس گرچه براي بسياري از دانش‌آموزان شيرين است اما زمان کافي و اوقات فراغت زيادي هم به همراه دارد که گاه با کشمکش‌هايي همراه مي‌شود.
به گزارش جام جم، دعواي‌هاي خواهر و برادري گرچه مرحله‌اي از فرآيند رشدي است، اما بسياري از والدين با اين سوال اساسي رو‌به‌رو هستند که براي پيشگيري از دعوا چه بايد کنيم يا هنگام بروز کشمکش چه برخوردي داشته باشيم؟ دکتر پريناز بنسي، روان‌شناس تربيتي و عضو هيات علمي دانشگاه آزاد اسلامي درباره اين مساله بيشتر توضيح مي‌دهد.
ما مي‌توانيم مفاهيم فلسفي را به بچه‌ها ياد بدهيم. از آنها سوال کنيد که ماجرا چه بوده و چه کسي شروع کرد؟ اجازه بدهيد تا ذهن‌شان به کار بيفتد و خودشان بگويند که چه کسي ابتدا اسباب‌بازي ديگري را گرفت يا چه کسي ديگري را هل داد. در اين مرحله سعي کنيد بيشتر گوش دهيد تا خودشان ماجرا را تعريف کنند. بايد با اين سوالات به اين نتيجه برسند که کدام کارشان در آن مقطع غلط يا درست بوده است. حتي اگر بدون جبهه‌گيري از آنان سوال کنيد، خودشان به اين نتيجه مي‌رسند که کجاي کارشان اشتباه بوده است و از طرف مقابل عذرخواهي خواهند کرد.
بايد عذرخواهي کند؟
ممکن است اين‌گونه برداشت شود که به هر نحوي که شده بايد کودک را مجبور کنيم تا عذرخواهي کند. اما اين‌گونه نيست و ما به زور چيزي را تحميل نمي‌کنيم. تنها وظيفه ما اين است تا با سوال پرسيدن به او کمک کنيم به اشتباه خود پي ببرد و خودش مشتاق به معذرت‌خواهي و رفع کدورت از خواهر يا برادرش شود.
در واقع ما توقع داريم تا شرايطي را فراهم کنيم که او خودش معذرت خواهي کند. معمولا در دعواهاي کودکان دو طرف مقصر هستند و بگو مگوها يا کتک‌کاري‌ها به‌طور ناآگاهانه اتفاق مي‌افتد و بيشتر حس لجبازي و ناآگاهانه بودن است که باعث بروز اين مشکلات مي‌شود. مثلا وقتي کسي اسباب‌بازي ديگري را مي‌گيرد، کودک ديگر ممکن است بلافاصله او را هل دهد که در اين صورت هردوي آنان مرتکب اشتباه شده‌اند و بايد از جانب خود متوجه اشتباه‌شان شوند.
اين نکته را به ياد داشته باشيد که بعد از اين‌که با آنان صحبت کرديد و از يکديگر عذرخواهي کردند، آنان اجازه دارند دوباره بازي را ادامه دهند و حتي مي‌توانيد براي اين‌که متوجه اشتباه شدند، و رفع کدورت کرده‌اند، تشويق‌شان کنيد.
دعوا فايده دارد؟
در همين دعواهاست که بچه‌ها قوانين و مقررات را مي‌آموزند و احترام گذاشتن به يکديگر را درک مي‌کنند.
در دعوا درس‌هايي ارزشمند مانند اين‌که نبايد خودخواه باشم و کمي فروتن باشم نهفته است، کودکان در دعوا مفهوم نرمش و انعطاف‌پذيري را هرچه بيشتر لمس مي‌کنند. پس براي دعواهاي فرزندان‌تان کلافه نشويد و سعي کنيد آن را به‌عنوان فرآيندي از رشد بپذيريد. اين‌که شما به عنوان والدين عصباني نشويد و به عنوان محرکي ديگر عمل نکنيد بسيار مهم است.
شما مي‌توانيد به عنوان راهنمايي کننده شيوه درست را به آنان بياموزيد اما اجازه نداريد با داد و قيل و قال آنان را بازخواست کنيد. بهتر بگويم مي‌توانيد ناراحتي خود را ابراز کنيد، حتي مي‌توانيد در شرايطي، احساسات خود را نيز بيان کنيد که از دعواي آنان ناراحت هستيد يا اين‌که دوست نداريد آرامش خانه بر هم بخورد. اما نبايد نکات و حرف‌هاي خود را با خشم بيان کنيد و مانند پتکي بر سر فرزندانتان خراب شويد.
بازي ممنوع
برخي از والدين براي پيشگيري از دعواهاي همسالان يا خواهر و برادرها قانون‌هايي خلق مي‌کنند، مانند اين‌که نبايد با يکديگر بازي کنيد يا هرکس بايد در اتاق خود بازي کند که اين‌کار نادرست است. ما اجازه نداريم کودک را از بازي منع کنيم. هر بازي هزاران تجربه در دل دارد که به راحتي آنان را در اختيار فرزند ما مي‌گذارد. ممکن است بارها با هم بجنگند اما باز هم حق دارند تا کودکي کرده و با يکديگر بازي کنند.
هدف ما اين است که آنان ياد بگيرند که چگونه مشکلات خود را حل کنند و براي زندگي آينده آماده شوند. به بازي و دعواي کودکان به چشم تجربيات ارزشمند نگاه کنيد. اين نگاه به شما کمک مي‌کند تا فلسفه دعواهاي کودکانه را راحت‌تر درک کنيد و کمتر عصباني شويد و در نهايت سعي کنيد تا رفتارهاي بچه‌ها را هدايت شده‌تر مديريت کنيد.
دفعه آخره !
حتما شما هم با اين واژه آشنا هستيد کودکان بارها اين جمله «ديگه تکرار نمي‌شه» را مي‌گويند و عذرخواهي مي‌کنند و باز هم اين کار را تکرار مي‌کنند. البته که اگر رفتار نادرستي تکرار شد مجازيم تا محدوديت‌هايي براي آنان ايجاد کنيم:
«شما به من قول داده بودي اما باز هم اين حرف يا اين رفتار را تکرار کردي و به همين دليل امروز از تماشاي تلويزيون (يا هر عامل خوش‌آيند ديگري) محروم هستي».
در اين‌کار زياده‌روي نکنيد و بدون عصبانيت موضوع را به او توضيح دهيد تا آگاه باشد. هدف از محدوديت‌ها اين است تا تلنگري ايجاد کنيم نه اين‌که کودکمان را به ميزان زياد آزار دهيم؛ حتي اجازه بازي نکردن با يک اسباب‌بازي خاص هم کافي است تا نتيجه حاصل شود.