خبرگزاری آريا – آنچه رابطه را جلا مي بخشد


آنچه رابطه را جلا مي بخشد

خبرگزاري آريا –
آنچه رابطه را جلا مي بخشد
روانشناسان معتقدند بازبيني مجدد رفتارها و ارتباطات از سوي والدين و فرزندان، شيوه صحيحي جهت رفع نواقص رفتاري و برقراري ارتباط صميمانه تر و نزديک تر است؛ که اين نه تنها به صميميت روابط منتهي مي شود، بلکه ادامه راه را هموارتر مي کند. فراموش نکنيم که فرزندان تکيه گاهي جز والدين خود نمي شناسند و براي گذر از مشکلات و غلبه بر آن چه زندگي مي نامندش، نيازمند والدين خويشند.
آنچه در پي مي خوانيد نکاتي است کوچک اما مهم جهت برقراري ارتباط بيشتر و بهتر ميان والدين و فرزندان…
چگونه والديني صميمي و مهربان باشيم؟
صميميت و مهرباني نه تنها از اقتدار والدين نمي کاهد، بلکه زمينه ساز برقراري ارتباط بيشتر و بهتر ميان والدين و فرزندان شده و در سايه اين ارتباط صميمانه اطاعت ها شکل ديگري مي يابد و فرزندان بي اين که اجباري در ميان باشد، سخنان والدين را پذيرا مي شوند. اما براي اين هدف چه بايد کرد؟
* براي فرزندتان وقت بگذاريد؛ زمان مشخصي را براي گفت وگو با او در نظر بگيريد. براي کودکان روزانه ۱۵ تا ۲۰ دقيقه و براي جوانان و نوجوانان هر روز يک ساعت کافي است تا درباره بازي ها، علايق، غم ها و شادي ها، دغدغه ها و… خود سخن بگويند. اين قرار ملاقات مي تواند در منزل و يا در پارک، رستوران، کافي شاپ و حتي در حال قدم زدن و پياده روي باشند.
* شنونده خوبي باشيد؛ اطمينان از اين نکته که شما کاملاً به سخنان او گوش مي دهيد بسيار مهم است. از اين رو هنگامي که با شما صحبت مي کنند، فقط به آنها توجه کنيد تا به خوبي احساسات آنها را درک کنيد. «اطمينان و اعتماد» اساس برقراري ارتباط متقابل و منطقي ميان همه افراد به ويژه والدين و فرزندان است.
* او را براي رفتار مثبتش تشويق کنيد. روانشناسان معتقدند تأکيد و تمرکز بر روي هر مسأله اي باعث بزرگ شدن موضوع و قوت يافتن آن مي شود. بنابراين اگر روي رفتارهاي مثبت فرزندتان تأکيد کرده و آنها را بزرگ کنيد بي ترديد رفتارهاي مثبت تقويت شده و جايگزين رفتارهاي ناشايست و نابه هنجار مي شود.
* رفتارهاي نابه هنجار و نامناسب فرزندتان را بزرگ نکنيد. فقط با تذکري کوتاه، مختصر اما قاطع مسأله را حل کنيد. رفتارهاي نامناسب با تذکر هاي دايمي و نابه جا و يا با داد و فرياد و عصبانيت رفع نمي شود؛ آرامش و منطق بهترين شيوه حل مشکلات است:
* براي تنبيه فرزندتان جمع را انتخاب نکنيد؛ شرمنده کردن کودکان، جوانان و نوجوانان در جمع دوستان و اقوام نه تنها رفتار آنها را تقبيح نمي کند بلکه آنها را عصباني و جري مي کند. شک نکنيد که آنها رفتار ناشايست خود را نه تنها تکرار مي کنند، بلکه سعي مي کنند به آن شاخ و برگ داده و شما را بيشتر عصباني کنند. بهترين شيوه، تذکر خصوصي است.
* براي تشکر از رفتار خوب و شايسته فرزندتان از عبارت ها و کلمات دقيق استفاده کنيد؛ به جاي آن که بگوييد «پسر يا دختر خوبي هستي» بگوييد: «خوشحالم از اين که در ساعت مقرر به خانه برگشتي». يا اين که «متشکرم از اين که امروز اتاقت را تميز و مرتب کردي». اين شيوه بيان نظرات نه تنها باعث مي شود فرزندتان تشويق شود، بلکه باعث مي شود فرزندتان دقيقاً متوجه شود تا شما چه رفتاري را از او انتظار داشته و مي پسنديد. از سوي ديگر متوجه مي شود شما رفتار او را دقيقاً زير نظر داريد و سعي مي کند رضايت شما را جلب کند.
* دقيقاً به او شرح بدهيد که چه رفتاري را از او انتظار داريد؛ اين که به طور کلي و بدون شرح و تفسير مطلبي را بيان کنيد نتيجه اي در بر نخواهد داشت. از اين رو به جاي آن که بگوييد: «سيگار مضر است.» به او بگوييد: «از اين که فرزندم سيگار بکشد بيزارم.»
بيان عقايد با صراحت و نه در لفافه و کنايه باعث مي شود فرزندان عقيده والدين را در هر مورد بدانند تا بتوانند به درستي تصميم بگيرند. مخالفت بدون ادله کافي کارگشا نيست.
* با شروع هر حرکت، بروز هر گونه رفتار و برقراري هر رابطه اي نظر خود را واضح و دقيق بيان کنيد تا پيش از بروز مشکل مسائل حل شوند. به طور مثال اگر دوست نداريد فرزندتان با شخصي صحبت و يا نشست و برخاست کند، در اولين مراحل آشنايي و برقراري ارتباط، دلايل مخالفت خود را با اين دوستي را دقيق و واضح اما بدون تحکم و دعوا بيان کنيد؛ چرا که با گذشت زمان نمي توان به راحتي مسائل را حل کرد. اين شيوه رفتاري مانع از بروز هرگونه مشکل يا اختلاف نظر ميان والدين و فرزندان مي شود.
* درمقابل، هرچند کار مثبت يا رفتار شايسته تشويقي در نظر بگيريد؛ اين تشويق بهتر است به صورت خريد هديه يا گردش و تفريح و… باشد. فراموش نکنيد فرزند تان بايد بداند براي چه رفتار يا حرکت مثبتي تشويق مي شود تا آن رفتار را تکرار کرده و ملکه ذهن کند. مثلاً به او بگوييد: «اکنون که با موقعيت امتحانات را پشت سر گذاشتي به عنوان جايزه کتابي را که قول داده بودم برايت مي خرم.»
* اگر فرزندتان اشتباه شما را تذکر داد، عصباني نشويد. آنها با وجود سن کم بسيار حساس و دقيق هستند؛ به ويژه اينکه از شما آموخته اند خطا و اشتباه ناپسند است. بنابراين بي ترديد در جستجوي خطاهاي ديگران به ويژه والدين خود هستند تا اشتباهات را تکرار کنند.
* رفتار شما بهترين آموزگار براي آنها است. آنچه را که دوست داريد او بياموزد ابتدا خود آموخته و به آن عمل کنيد. فراموش نکنيد فرزندان رفتار تصنعي والدين رابه خوبي درمي يابند پس در اعمال و رفتار خود خالص و يک دست باشيد.
* اگر از شما سؤالي مي پرسد، حتماً به او پاسخ بدهيد. حقيقت هر موضوع را براي او بيان کنيد. طفره رفتن از موضوع پاسخ مناسبي نيست؛ چرا که سرمنشأ بي اعتمادي است؛ حتي اگر نمي توانيد سريعاً به او پاسخ بدهيد از او مهلت بخواهيد تا پاسخي دقيق براي سؤالش بيابيد.
* به رفتارهاي او اعتماد کنيد. اعتماد و اطمينان سرمنشأ ارتباط صميمانه است…
منبع:سلامت نيوز